De mensen achter James Hardie. Rudy Giesbers
Leestijd: Ca. 4 minuten
Toen Rudy Giesbers in februari 1992 bij James Hardie in Nederland (toen nog Vagips, later fermacell®) binnenstapte, was het plan simpel: een paar maanden werken om geld te verdienen voor het uitgaan, en dan weer verder kijken. Inmiddels zijn we ruim 34 jaar verder en is Rudy een onmisbare kracht binnen de gipsvezelfabriek in Wijchen. Sinds januari 2024 vervult hij de rol van Praktijkopleider, waar hij nieuwe generaties medewerkers de fijne kneepjes van het vak bijbrengt.
Van de zorg naar de fabrieksvloer
Rudy’s carrière begon heel ergens anders. Na de havo volgde hij drie jaar lang een opleiding in de Z-zorg (zorg voor mensen met een verstandelijke beperking), waarbij theorie en praktijk elkaar afwisselden. “Op een gegeven moment bleek dat toch niet te zijn wat ik wilde,” vertelt Rudy. “Via een maatje van me hoorde ik dat ze bij Vagips op zoek waren naar nieuwe medewerkers. Ik wilde eigenlijk gewoon een maand of drie werken om de tijd te overbruggen.”
Dat overbruggen werd een heel leven. Rudy begon als inpakker. “Vroeger moesten we de pallets nog met de hand inpakken. Dat was ook de manier om te kijken of je wilde werken, puur om te zien of ze het juiste vlees in de kuip hadden.” Hij doorliep alle stations in de fabriek: van schuren en zagen tot de pers. In 2006 werd hij ploegleider, een functie die hij maar liefst zeventien jaar met volle overtuiging uitoefende.
De overstap naar dagdienst: rust, reinheid en regelmaat
Eind 2023 dwong zijn gezondheid hem om een stapje terug te doen na een licht hartinfarct. Dat moment viel perfect samen met een concrete vraag vanuit de organisatie: er was iemand nodig die nieuwe productiemedewerkers structureel kon gaan opleiden.
“Na ruim dertig jaar in de ploegendienst had mijn lichaam die regelmaat nodig,” legt Rudy uit. Hij greep de kans voor deze nieuwe dagdienst-functie met beide handen aan. Samen met Elke Hooyman (Lean & Production Coordinator) bouwde hij vanaf begin 2024 een compleet nieuw introductie- en opleidingstraject vanaf de grond op.
Nieuwe medewerkers starten met een introductieboekje waarmee ze op de werkvloer zelf op onderzoek uitgaan naar de basisregels en de veiligheid in de fabriek. “We voeren ze niet alles met een lepeltje,” legt Rudy uit. “Ze moeten zelf de schema’s induiken en snappen waarom bepaalde dingen zo zijn ingericht.” Na een week of drie à vier, als het introductieboekje klaar en afgetekend is, volgt een officieel moment: de wissel van de helm. “Dan gaan ze van de groene helm, waaraan je kunt zien dat iemand nieuw is, naar een gele helm. Dan horen ze er echt bij.”
Maar daarmee houdt het leren niet op; dat is pas het startschot. Het intensieve opleidingstraject op de specifieke werkplekken is dan namelijk nog volop in gang. Hoe lang dat traject duurt, hangt erg van de machine af. Rudy: “Het inpakken is redelijk makkelijk te leren, maar de pers is heel groot en complex. Voordat je die machine en alle toepassingen écht blindelings kent, ben je zo een jaar of twee verder.”
Ik haal de meeste voldoening uit mensen die echt gretig zijn om te leren en zelf op onderzoek uitgaan.
Rudy Giesbers
Praktijkopleider
Korte lijntjes op de werkvloer
Als je ergens 34 jaar werkt, zie je de fabriek natuurlijk enorm veranderen. Vooral op het gebied van veiligheid en professionaliteit is er een flinke slag geslagen. “Vroeger mocht je nog overal binnen roken en spoten collega’s elkaar bij wijze van grap nat met de brandslang,” lacht Rudy. “Dat kan nu natuurlijk écht niet meer. Het is een wereld van verschil.”
Wat in al die jaren gelukkig wél hetzelfde is gebleven, is de informele sfeer. “Ik ben in al die jaren nog nooit met tegenzin naar mijn werk gegaan. De lijntjes zijn hier extreem kort. We kunnen iedereen op elk moment aanspreken. ”
Om die goede basis voor zijn collega's te borgen, is Rudy ook actief als kaderlid voor vakbond CNV. “Er zat destijds niemand meer in die rol, en ik vind het gewoon heel belangrijk dat we een goede cao hebben en behouden voor de jongens op de vloer.”
Als je bedenkt dat we hier feitelijk afvalstoffen verwerken en vijftien miljoen m² aan gipsvezelplaten produceren, besef je pas echt hoe bijzonder dit product is.
Rudy Giesbers
Praktijkopleider
Trots op een groen product
“Het mooie is dat we alles maken van materialen die een ander als afval ziet. We gooien niets weg, hergebruiken ons eigen water en afval en produceren zodoende op een hele groene wijze. Als je bedenkt dat we jaarlijks bijna vijftien miljoen meter aan fermacell® gipsvezelplaten maken, en dat maar blijft verkopen, dan is dat wel echt iets om trots op te zijn.”
In de keuken en voor de buis
Rudy woont op nog geen vijf kilometer afstand van de fabriek. Volgende maand is hij 30 jaar getrouwd en hij heeft twee volwassen kinderen, waarvan de jongste nog thuis woont. In zijn vrije tijd kookt hij graag, bezoekt hij regelmatig zijn moeder en kijkt hij graag naar series en films. Van Game of Thrones en Stranger Things tot Lost; hij kijkt ze allemaal. Maar hij is wel kritisch: “Een serie moet me vanaf aflevering één direct boeien, anders haak ik af.”
Diezelfde snelle klik zoekt hij ook op de werkvloer. Want net zoals een goede serie hem vanaf de eerste minuut moet grijpen, ziet hij het liefst dat een nieuwe medewerker er ook vol voor gaat. Als de inzet en nieuwsgierigheid er vanaf dag één is, weet Rudy dat het goed zit.